ve işte en sevdiğim an:) bayılıyorum bu hallerine:) iyi ki ikiz doğurmuşum dediğim anlar bunlar...böyle üstüste oturuyorlar ve 1-2 dakika bile olsa öylece kalıyorlar, kucak kucağa, dilerim hep sevgiyle kucaklarlar birbirlerini, ne kadar kavga etseler de, birbirlerini itekleseler de, kafalarına biberon, oyuncak vs fırlatıp atsalar, ellerinden oyuncak kapıp kaçsalar da, birbirlerini ağlatsalar da...
hep sevsinler birbirlerini....biliyorum her şeyi paylaşmak zor, özellikle de anne ve babayı...sadece oyuncakları diil...ama çok önemli başka bir şeye sahipler, birbirlerine:))
evet evet iyi ki ikiz doğurmuşum:)) çok paramız olsa bir kere daha ikiz doğururum:)))
delirdim galiba...neyse...