
İlk kendi başına ayağa kalktığı an. Fotoğrafı bakıcımız çekmiş. Uyuduğu zannedilen Kuzey efendi meğerse parmaklıklara tutunup ayağa kalkmış. Hatta zaferini de bağıra çağıra kutlamış. Bizimkilerde bişi oldu diye odaya koşunca bu manzara ile karşılaşılmış.
Stend ap 101 (dont tray dis et hom)

Ayağa kalkma eylemi şekilde de gözüktüğü üzere 3 adımda gerçekleşiyor. Birinci adımda tutunacak sağlam bir yer bulmak sureti ile kendimizi yukarı çekiyoruz. Bu sırada diz ve ayaklarımızla da kendimizi iteklemeye çalışıyoruz.

Ayaklarımızla iteklerkene kendimizi de yukarı çekiyoruz. Ve işte ayaktayız. Önce gerçekten ayakta olup olmadığımız konusunda bi şaşkınlık yaşıyoruz, kendimizi dengede tutmaya çalışıyoruz.

Baktık herşey tamam, o zaman tutunduğumuz yeri ileri geri sallarkene garip sesler çıkararak zafer naraları atıyoruz. Mümkünse koltukta oturan kardeşimizinde yemek yemesine engel oluyoruz.
No comments:
Post a Comment